- bladverliezend of halfgroenblijvende vaste plant, moerasplant, uit de familie van de Araceae = Aronskelkachtigen -
Deze plant intrigeerde me vanwege z'n naam, de fraaie
bloeiwijze en de prachtige donkergroene kleur.
Omdat hij zich goed verstopt stond,
was ie eigenlijk de hele zomer bijna niet te zien.
In 2005 deed ik een
nieuwe
poging om 'm meer in 't zicht te krijgen. Hij staat nu boven het
watervalletje
in de grond in de hoop dat ie naar het water toegroeit. We zullen
zien.

2 x Calla in 't wild, links in
een moeras, en rechts in 't water.
| Waterplanten Om vijverwater helder te houden moet er evenwicht tussen het planten- en dierenleven worden bereikt, anders wordt het water troebel en gaat 't stinken. Dit komt door de algen, kleine plantje's, die leven van zonlicht en van de minerale zouten in 't water. die ontstaan bij de afbraak van organisch materiaal. Daarom is het zaak de vijver vrij te houden van bladeren en op te letten dat de omliggende grond niet te zuur is, of te veel mest bevat. Om zeker te zijn van een heldere vijver moeten er voldoende zuurstofvormende planten (leven onder het wateroppervlak en voeden zich met minerale zouten waardoor de algen geen voedsel meer krijgen) in komen, deze planten zorgen er ook met aanwezigheid in de vijver voor dat de algen onvoldoende licht krijgen. Zuurstofvormende waterplanten Zijn onmisbaar, omdat ze het water helder houden (zie boven), het zuurstofgehalte in 't water aanvullen en bovendien een deel van het door de vissen uitgeademde koolzuurgas opnemen. Ze bevorderen het leefklimaat in de vijver en bieden onderdak aan de vissen, om te schuilen of kuit te schieten. Het verschilt nogal per soort plant hoe diep ze gezet moeten worden. Sommigen laten zich simpel afzinken met een gewichtje eraan om ze onder te houden anderen verlangen een flinke plaats of beter nog een speciale vijvermand. Let altijd goed op de aanwijzingen op de pot, hoe diep een plant moet staan in je vijver. Drijvende waterplanten Zijn waterplanten die onder het wateroppervlak drijven. Je kunt ze simpel in het water laten zakken. Ze krijgen hun voedsel via hun hangende wortels, die de opgeloste voedingsstoffen uit de grond van de manden met andere planten, uit het water opnemen. |
De naam 'Slangewortel'
kreeg hij omdat zijn kruipende wortelstok lijkt op: een slang in 't
water

| naam | Calla palustris = Slangewortel | extra informatie |
| hoogte: | 40 cm | gemakkelijk te houden vijverplant |
| waterdiepte: | ca. -10/0 cm in 't water | |
| bloemen: | groen/gele bloeikolf met een groot, wit schutblad | |
| bloeitijd: |
juni
- sept, daarna komen er in okt., voor kinderen,
giftige oranjerode bessen |
|
| vermeerderen: | zaaien, lange kiemtijd | |
| bijzonderheden: |
mooie,
inheemse moerasplant met een forse kruipende wortelstok. |
beschermde plant |
| standplaats: | half- tot volle schaduwplek, | |
| kenmerken: | glanzende, grote, hartvormige bladeren | alle delen van de plant zijn giftig |
|
meer
bijzonderheden
Calla
is een makkelijk te houden vijverplant. Calla groeit
't liefst in stilstaand of heel zacht stromend water
van 4 tot 10 cm diep, maar mag ook dieper, zelfs tot
25 cm. Omdat deze plant net zo gemakkelijk uit 't
water de kant op groeit als andersom, is het dus een
prima keuze om de vijverrand mee te laten begroeien.
De plant neemt zijn voedsel in het water op via de
haarwortels. Hoewel de stevige wortelstokken alleen
dienen als verankering zitten ze maar ca. 3 cm in 't
water of in de grond. Om zo weinig mogelijk vocht te
verliezen, worden de bladeren van de Slangewortel
naarmate de zomer vordert, steeds leerachtiger en
taaier. Bij temperaturen boven 15 graden C, de beste
temperatuur voor Calla, zal de plant meer bladeren
krijgen i.p.v. bloemen. |
