Nymphaea alba = Witte waterlelie
(lotus)
- waterplant
= Hydrofyt,
uit de familie van de
Nymphaeaceae =
Waterlelieachtigen -
'Een van mijn absolute en
onverslaanbare vijver-favorieten. De eerste bloem is ieder jaar opnieuw weer een
moment van bezinning.
Het duurt wat lang omdat onze vijver maar voor een klein gedeelte van de dag zon
veel krijgt, en waterlelies hebben warmte en zon
nodig om te bloeien. De onze gaat dan ook wel jaarlijks erg lang door met
bloeien. Maagdelijk wit zijn ze niet zo lang, want je ziet
eigenlijk altijd wel insecten over en door de bloemen kruipen. Ze gaan 's
morgens open en 's avonds sluiten deze bloemen zich weer.'
| Waterplanten
= Hydrofyten Om vijverwater helder te houden moet er evenwicht tussen het planten- en dierenleven worden bereikt, anders wordt het water troebel en gaat 't stinken. Dit komt door de algen, kleine plantje's, die leven van zonlicht en van de minerale zouten in 't water. die ontstaan bij de afbraak van organisch materiaal. Daarom is het zaak de vijver vrij te houden van bladeren en op te letten dat de omliggende grond niet te zuur is, of te veel mest bevat. Om zeker te zijn van een heldere vijver moeten er voldoende zuurstofvormende planten (leven onder het wateroppervlak en voeden zich met minerale zouten waardoor de algen geen voedsel meer krijgen) in komen, deze planten zorgen er ook met aanwezigheid in de vijver voor dat de algen onvoldoende licht krijgen. Zuurstofvormende waterplanten Zijn onmisbaar, omdat ze het water helder houden (zie boven), het zuurstofgehalte in 't water aanvullen en bovendien een deel van het door de vissen uitgeademde koolzuurgas opnemen. Ze bevorderen het leefklimaat in de vijver en bieden onderdak aan de vissen, om te schuilen of kuit te schieten. Het verschilt nogal per soort plant hoe diep ze gezet moeten worden. Sommigen laten zich simpel afzinken met een gewichtje eraan om ze onder te houden anderen verlangen een flinke plaats of beter nog een speciale vijvermand. Let altijd goed op de aanwijzingen op de pot, hoe diep een plant moet staan in je vijver. Drijvende waterplanten Zijn waterplanten die onder het wateroppervlak drijven. Je kunt ze simpel in het water laten zakken. Ze krijgen hun voedsel via hun hangende wortels, die de opgeloste voedingsstoffen uit de grond van de manden met andere planten, uit het water opnemen. |
| naam | Nymphaea alba = Witte waterlelie | extra informatie |
| lengte: | ||
| waterdiepte: | 60 - 150 cm diep, volwassen plant maximaal 3 meter diep | |
| bloemen: | geurende prachtige witte bloemen die op 't water drijven | |
| bloeitijd: | juni - september | |
| vrucht: | een ondergedompelde, flesvormige vrucht die meer dan 1000 zaadjes bevat | |
| vermeerderen: | ||
| bijzonderheden: |
weinig
of niet woekerend en goed te combineren trekt bijen en vliegen en andere insecten aan, die de bloem helaas vaak aanvreten |
|
| standplaats: | zonnig in stilstand of zwak stromend, helder water | |
| kenmerken: |
wit
bloeiende winterharde vaste waterplant met bijna
ronde drijvende bladeren aan een ronde bladsteel en opgerolde onderwater bladeren. |
| meer
bijzonderheden Het Waterlelie geslacht kent meer dan 50 soorten, winterharde en minder winterharde overblijvende bloeiende en soms heerlijk geurende waterplanten met een groot zelfreinigend vermogen. Er zijn soorten die geuren, er zijn er die 's nachts bloeien, soorten die tijdens de bloei van kleur veranderen maar de meeste bloemen gaan 's morgens open en 's avonds weer dicht. Veel tropische soorten moeten uiteraard in onze streken binnen overwinteren bij een temperatuur van boven de 10 graden. Een waterlelie wordt ook wel Lotus genoemd. Ze groeien altijd in een modderige bodem en prefereren allemaal een rustig wateropppervlak, helder water en zon. Ze zien er ondanks de modder zelf altijd maagdelijk schoon uit. Een klein aantal wordt gecultiveerd met als doel steeds kleinere soorten te krijgen, die geschikt zijn voor vijvers. Hierdoor zijn inmiddels vele dwergvormen ontstaan. Mensen worden al eeuwenlang geboeid door de buitengewone schoonheid van bloeiende Waterlelies in de kleuren: wit, geel, roze, rood, blauw, paars en zelfs koperkleurig. In de meeste Europese landen komt de Waterlelie steeds minder in het wild voor vanwege de toenemende watervervuiling. In een aantal anden heeft men de Waterlelie beschermd verklaard. De Witte Waterlelie is redelijk bestand tegen watervervuiling en laat zich net als de meeste anderen goed combineren met bv. Gele Plomp. Wel trekt een waterlelie altijd veel vliegen, bijen en andere insecten aan die helaas de bloem vaak aanvreten. Ook kan een waterlelie behoorlijk gaan woekeren. Bij aankoop van Waterlelie is het dan ook erg belangrijk op te letten of de soort werkelijk geschikt is voor de maat van uw vijver. kenmerken Vorstbestendige, geurende, wit bloeiende, vaste waterplant. De bladeren zijn min of meer rond en drijven op het wateroppervlak. Ze hebben een hartvormige voet. De bladsteel is rond en heeft grote luchtkanalen die lucht naar de wortelstok geleiden. De waterlelie worteld in de bodem, of in een plantmand. De onderwater bladeren zijn opgerold. geurende witte bloemen met een doorsnede van 10 - 20 cm die op het wateroppervlak drijven. Met 20 - 25 puntige kroonbladeren en 4 kelkbladeren. De zittende stempels vormen een oranjegele knop met 8 tot 24 stempelstralen. De plant bloeit alleenstaand aan een ronde bloemsteel. De vrucht, die onder water rijpt, heeft meestal de vorm van een fles, maar is soms bolvormig en bevat meer dan 1000 eivormige zaden. De zaden worden door het water verspreid na 't verrotten van de vrucht, stijgen de zsadjes in klompjes naar het wateroppervlak. verzorging Deze waterlelie groeit in vrij diep stilstaand en zwak stromend, min of meer voedselrijk, helder water, liefst in de zon. Doordat deze plant in de bodem wortelt is er kans op woekeren maar in een mand aangeplant ben je ervan verzekerd dat de plant in toom te houden is. Houd er altijd rekening mee dat je een lelie niet ineens in diep water kan zetten. Dit moet altijd in fases gebeuren. Een waterlelie heeft minstens 5 uur zonlicht per dag nodig voor goede groei en uitbundige bloei. vermeerderen Door middel van delen is de simpelste manier. Als de plant eenmaal te groot voor de vijver dreigt te worden dan haal je pot of mand op de kant en deelt de wortelkluit. Dan laat je hem voorzichtig weer in het water zakken. Niet meteen te diep zetten, het is waarschijnlijk verstandiger hem steeds wat dieper te laten zakken met tijd ertussen om de plant te laten wennen. De plant zaait zich normaal gesproken zelf onder water uit. |
andere variëteiten
|
Nymphaea candida
= Noordelijke Waterlelie.
|
|
||||||||||||
|
|
Z Nymphaea marliacea = Roze Waterlelie
|
||||||||||||
|
Nymphaea odorata = Witte waterlelie/lotus, Zonnekind ]
|
|
||||||||||||
|
|
|
||||||||||||
|
Nymphaea Gloriosa = Rode Waterlelie ]
|
|
||||||||||||
|
|
Z Nymphaea 'Gloire du Temple sur Lot
|
||||||||||||
|
Nymphaea 'Laydekeri Fulgens' ]
|
|
||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
||||||||||||
|
|
|
||||||||||||
|
|
|
||||||||||||
|
Nelumbo nucifera = |
Heilige - of Indische Lotus |
||||||||||||
|
|
|
